మజిలీ మూడు నాళ్లే.. మిగిలేది మంచితనమే!

మజిలీ మూడు నాళ్లే.. మిగిలేది మంచితనమే!

ప్రతిరోజూ ఉదయాన్నే తూర్పు దిక్కున భానుడు తన నవకిరణాలతో లోకాన్ని మేల్కొలుపుతాడు. పసిడి కాంతులు వెదజల్లుతూ, సమస్త జీవకోటికి సరికొత్త చైతన్యాన్ని ప్రసాదిస్తూ, మధ్యాహ్న సమయానికి జగత్తుకు వెలుగునిస్తూ నెత్తిమీదకు వస్తాడు. మళ్ళీ సాయంత్రానికి పడమటి దిక్కున ఎర్రని రంగులను అద్దుకుంటూ నెమ్మదిగా అస్తమిస్తాడు. అదే సూర్యుడు రేపు ఉదయం మళ్ళీ తప్పకుండా వస్తాడు కదా అనే నమ్మకంతోనే మనమంతా ప్రశాంతంగా నిద్రిస్తాం. కానీ లోతుగా ఆలోచిస్తే, ఆకాశంలో ఏదీ శాశ్వతం కాదు. వచ్చిన ప్రతిదీ వెళ్ళిపోవలసిందే. ఇది కేవలం ప్రకృతి నియమమే కాదు, సృష్టి యొక్క అంతిమ సత్యం. చందమామ విషయంలోనూ ఇదే పరిణామం కనిపిస్తుంది. రాత్రి వేళ ఆకాశంలో నిండుగా వెలిగి, లోకానికి చల్లని వెన్నెలను పంచిన శశి, తెల్లవారుజామున మసకబారిపోతుంది. మరుసటి రోజు సంధ్యా సమయానికి తన పాత రూపాన్ని పూర్తిగా కోల్పోతుంది. ఈ విధంగా నిరంతరం మారుతున్న ప్రకృతి శక్తులు మానవాళికి ఒక అత్యద్భుతమైన జీవిత సత్యాన్ని బోధిస్తున్నాయి.

ఈ ప్రపంచంలో ఏదీ శాశ్వతంగా నిలిచి ఉండదని నిరూపిస్తున్నాయి.మన పెద్దలు తరతరాలుగా చెబుతూ వస్తున్న మాటల్లో ఎంతో లోతైన వేదాంతార్థం దాగి ఉంది. తెల్లవారితే ఈ మజిలీ మూడు నాళ్ళే అనే సామెత మన మనుగడలోని తాత్కాలిక స్వభావాన్ని కళ్ళకు కడుతుంది. మనం ఈ భూమ్మీదకు వచ్చింది శాశ్వత నివాసం ఏర్పరచుకోవడానికి కాదు. ఒక ప్రయాణికుడు సుదీర్ఘ ప్రయాణంలో అలసట తీర్చుకోవడానికి దారిలో ఉన్న ఒక సత్రంలో ఆగి, కొద్దిసేపు విశ్రాంతి తీసుకుని, తెల్లవారగానే తన ప్రయాణాన్ని మళ్ళీ ఎలా కొనసాగిస్తాడో, మన జీవితం కూడా ఈ అనంత విశ్వంలో ఒక చిన్న తాత్కాలిక విడిది మాత్రమే. పుట్టుక, బాల్యం, యవ్వనం, గృహస్థాశ్రమం, వృద్ధాప్యం, చివరకు మరణం అనే ఈ దశలన్నీ దాటుకుంటూ సాగే ఈ ప్రయాణం ఎంత చిన్నదో, ఎంత అశాశ్వతమైనదో గ్రహించడం ఎంతో ముఖ్యం.

కాలం అనే మహా సముద్రంలో మానవ జీవితం కేవలం ఒక చిన్న నీటి బుడగ వంటిది. అది ఎప్పుడు పుడుతుందో, ఎప్పుడు లయమవుతుందో ఎవరికీ తెలియదు. ఈ కఠినమైన యదార్థాన్ని మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించినప్పుడే మనిషిలో నిజమైన వివేకం, అంతర్గత పరిపక్వత అలవడతాయి.అయితే, జీవితం అశాశ్వతం అనే సత్యాన్ని గ్రహించడం అంటే భయపడిపోవాలని కాదు, లేదా జీవితంపై విరక్తి పెంచుకుని నిరాశాపూరితంగా బతకాలని అస్సలు కాదు. దీని వెనుక ఉన్న అసలైన ఉద్దేశం ఏమిటంటే, మన చేతుల్లో ఉన్న ఈ పరిమిత కాలాన్ని ఎంత అర్థవంతంగా మరియు సద్వినియోగం చేసుకోవాలో తెలుసుకోవడం. సూర్యుడు ప్రతిరోజూ ఉదయించినప్పటి నుండి అస్తమించే వరకు ఏమాత్రం అలసట లేకుండా తన బాధ్యతలను నిర్వర్తిస్తూనే ఉంటాడు. నిస్వార్థంగా లోకానికి వెలుగును ప్రసాదిస్తాడు, సకల జీవుల మనుగడకు అవసరమైన శక్తిని అందిస్తాడు. అలాగే, మనం కూడా మనకు లభించిన ఈ కొద్దిపాటి ఆయుష్షులో ఇతరులకు మేలు చేసే పనులు చేయాలి. ఎదుటివారి కష్టాలలో తోడుగా నిలిచి సహాయపడాలి, సమాజంలో ప్రేమాభిమానాలను పంచాలి, ఉన్నతమైన జ్ఞానాన్ని సముపార్జించాలి.

మనం చనిపోయిన తర్వాత మన వెంట వచ్చేది ఏమీ లేదు. కేవలం మనం చేసిన మంచి పనులు, సంపాదించుకున్న కీర్తి మాత్రమే చరిత్ర పుటలలో నిలిచిపోతాయి. సంపదలు, కీర్తి ప్రతిష్టలు, అధికారాలు అన్నీ తాత్కాలికమే అన్న నిజాన్ని మనం మరువరాదు.భారతీయ సనాతన తత్వశాస్త్రం మొదటి నుండి ఈ అనిత్యత్వాన్ని గురించే మానవజాతిని హెచ్చరిస్తూ వచ్చింది. ఈ మానవ శరీరం కేవలం మట్టి పాత్ర వంటిది, అది ఎప్పుడైనా పగిలిపోవచ్చు, కానీ లోపల ఉన్న ఆత్మ మాత్రమే శాశ్వతమైనది అని ఉపనిషత్తులు ఘోషిస్తున్నాయి. ఈ పరమ సత్యాన్ని గమనించినప్పుడు మనిషి ఆలోచనా విధానంలో విప్లవాత్మకమైన మార్పు వస్తుంది. తన మనసులోని అహంకారం, స్వార్థం తగ్గిపోతాయి. భౌతిక వస్తువులపై ఉన్న మితిమీరిన మమకారం నెమ్మదిగా సడలుతుంది. తద్వారా జీవితం పట్ల ఒక స్పష్టమైన, ప్రశాంతమైన అవగాహన ఏర్పడుతుంది. డబ్బు, పేరు ప్రఖ్యాతులు, పెద్ద పెద్ద భవనాలు, బంధుత్వాలు ఇవన్నీ ఈ జీవిత ప్రయాణంలో కేవలం తాత్కాలికంగా లభించిన తోడు మాత్రమే. వీటిపై మితిమీరిన ఆశను, వ్యామోహాన్ని పెంచుకోవడం వల్ల మనిషి చివరకు తీరని దుఃఖంలో మునిగిపోతాడు. అందుకే మన సంస్కృతి వైరాగ్య భావనను ఎంతో గొప్పగా వర్ణించింది. వైరాగ్యం అంటే సంసారాన్ని వదిలేసి అడవులకు వెళ్ళిపోవడం కాదు, ఈ సంసారంలోనే ఉంటూ, సుఖదుఃఖాలకు లొంగకుండా తామరాకుపై నీటిబొట్టులా జీవించడం అని గ్రహించాలి.

ప్రస్తుత కాలంలో మనిషి ఆధునిక సాంకేతిక విప్లవంతో పరుగుల జీవితాన్ని గడుపుతున్నాడు. తనే శాశ్వతంగా ఇక్కడ ఉండిపోతాననే ఒక భ్రమలో బతుకుతున్నాడు. అధికారం కోసం, విపరీతమైన డబ్బు కోసం రాత్రింబగళ్ళు శ్రమిస్తూ, కనీసం తన కుటుంబ సభ్యులతో గడపడానికి సమయం లేనంతగా బిజీ అయిపోయాడు. తన ఆరోగ్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తూ, మనసులోని మానవత్వపు విలువలను కోల్పోతున్నాడు. పక్కవారితో పోల్చుకుంటూ అసూయ, ద్వేషం, క్రోధం వంటి చెడు గుణాలతో తన మనసును కలుషితం చేసుకుంటున్నాడు. తనకు లభించిన ఈ అద్భుతమైన జీవిత కాలాన్ని అనవసరమైన గొడవలకు, అశాంతికి బలి చేస్తున్నాడు. ఒకవేళ ప్రతి మనిషి కూడా సూర్యచంద్రుల ఉదాహరణను రోజూ ఒక్కసారి మననం చేసుకుంటే, తన ప్రాణం ఎంతో క్షణభంగురమైనదని గుర్తిస్తే, సమాజంలో నేరాలు, ద్వేషాలు చాలా వరకు తగ్గిపోతాయి. అప్పుడు మనిషి స్వార్థాన్ని విడిచిపెట్టి, తోటి మానవుల పట్ల ప్రేమ, కరుణ, సహనం మరియు సేవాభావంతో జీవించడానికి ప్రయత్నిస్తాడు. సమాజంలో శాంతిభద్రతలు వెల్లివిరుస్తాయి.

మన పూర్వీకులు ఈ పరమార్థాన్ని కేవలం ఉపన్యాసాలలోనే కాకుండా, సామాన్య ప్రజలకు సైతం అర్థమయ్యేలా ఎన్నో నీతి పద్యాలలో, తత్వ కీర్తనలలో నిక్షిప్తం చేశారు. ఆకాశాన సూర్యుడు శాశ్వతంగా ఉండడు, సంధ్య వేళకు చందమామ రూపం కూడా మారుతుంది అనే వాక్యాలు కేవలం కవితాత్మక ప్రకృతి వర్ణనలు మాత్రమే కావు. అవి మానవ జీవిత సారాన్ని ఎంతో సరళంగా వివరించే దివ్యమైన సందేశాలు. ఈ భూమ్మీద మన జీవితం కేవలం మూడు రోజుల ముచ్చట అని గ్రహించినప్పుడు, మనం గడిపే ప్రతి క్షణాన్ని పరమ పవిత్రంగా, విలువైనదిగా భావించాలి. వృద్ధాప్యంలో ఉన్న తల్లిదండ్రులను ప్రేమతో, ఆదరణతో చూసుకోవాలి. మన పిల్లలకు మంచి సంస్కారాలు, మానవీయ విలువలు నేర్పించాలి. స్నేహితులతో, బంధువులతో ఉన్న సంబంధాలను మరింత దృఢంగా మార్చుకోవాలి. మన చుట్టూ ఉన్న పేద ప్రజలకు, అవసరంలో ఉన్న వారికి సహాయం చేయడం ద్వారా సామాజిక బాధ్యతను నెరవేర్చాలి. ఎందుకంటే రేపటి రోజున ఏం జరుగుతుందో, అసలు మనం ఉంటామో లేదో ఎవరూ ఊహించలేరు. ముగింపుగా చెప్పాలంటే, మానవ జీవితం అనేది ఒక అందమైన సుదీర్ఘ ప్రయాణం, ఇందులో గమ్యం మాత్రమే స్థిరమైనది.

ఈ ప్రయాణ మార్గంలో మనం వేసే ప్రతి అడుగూ ఎంతో అర్థవంతంగా, ఇతరులకు మార్గదర్శకంగా ఉండాలి. ప్రతిరోజూ సాయంత్రం వేళ సూర్యుడు పూర్తిగా అస్తమించే ముందు లోకానికి ఆహ్లాదకరమైన ఎరుపు రంగు కాంతిని ఇచ్చినట్లు, చందమామ ఆకాశం నుండి వెళ్ళిపోయే ముందు చల్లని వెన్నెలను ప్రసాదించినట్లు, మనం కూడా మన జీవితకాలంలో మంచితనాన్ని, స్వచ్ఛమైన ప్రేమను, జ్ఞానాన్ని సమాజానికి కానుకగా అందించి వెళ్ళాలి. అప్పుడే మనం జీవించిన జీవితానికి నిజమైన సార్థకత, పరమార్థం లభిస్తాయి. ఆ సూర్యచంద్రుల అనిత్యత్వ ప్రయాణమే మనకు అమూల్యమైన, శాశ్వతమైన జీవన పాఠాన్ని బోధిస్తోంది. ఈ నిజాన్ని తెలుసుకుని, మన అహంకారాన్ని పక్కన పెట్టి, ప్రతి రోజూ సంతోషంగా బతుకుదాం, ఇతరులను బతకనిద్దాం. అందరం కలిసి లోక కళ్యాణానికి తోడ్పడుతూ మన ఉనికిని సార్ధకం చేసుకుందాం.

డా .సూర్యదేవర రామకృష్ణ ,
Moral Philosopher,
9490754169

Suryadevara Ramakrishna
Comments (0)
Add Comment